ไม่รุ้ว่าหมู่เปนอะไร เจออะไรนิดอะไรหน่อย ชอบหน้าชา...
ไม่อยากรุ้เรื่องใคร...ไม่อยากเหนหน้า
แต่ทุก ๆ ครั้งต้องเปิดคอม ต้องออนเอม ต้องเจอ...
โทดตัวเองมาตลอด...ว่าทำไมไม่ทำแต่แรก ทำไมไม่ทุ่มเท
.....ทำไมไม่คิดได้ตั้งแต่แรกว่าต้องการอะไร
แล้วก้อจะต้องมาเสียใจ ที่ไม่ได้ทำอะไรให้เลยสักครั้ง
ทุกอย่างมันเปนแบบนี้ ก้อถูกแล้ว.....
ถ้าไม่เจอหน้ากันเลยก้อจะดี...ใช่ไหม?
ไม่อยากดูรูป...ไม่อยากรุ้แล้วว่า ตอนนี้คุนเปนยังไง ทำอะไรอยุ่
ไม่อยากรุ้ว่าตอนนี้ยังเป็นเหมือนเดิมไหม....
เพราะยิ่งรุ้ ยิ่งอยากเจอ...อยากไปหา อยากเหนหน้า
ไม่อยากมานั่งหน้าชาเวลาที่คนอื่นเล่าเรื่องคุนให้ฟัง
ซ้ำเติมตัวเองว่า มึงน่ะมันไม่เอาไหนเลย....
ไม่เคยลุกขึ้นมาทำอะไรสักอย่าง.... ไม่เคยเหนความสำคัน
ตอนนี้มันสายไป..
อาทิตหน้าวันเกิดแล้ว..พรสักหนึ่งข้อจะขอได้ไหม...

ขอให้ทุกอย่างกลับมาเปนเหมือนเดิม....สักวันก้อยังดี...

.....